Nostalgia

Nostalgia, Gallery for Contemporary Art in Legnica

The main idea of the exhibition is to express nostalgia for a "lost paradise," for a world in which humans belonged fully to nature, for a culture connected to the earth, with the natural cycle of life according to the seasons and natural laws. All of this contributes to the feeling of uprootedness I experience, which is also the source of the images and symbols that appear in my work. However, this feeling is primarily a source of suffering for those cut off from a world in which the meaning of symbols and archetypes was more real.

My work often features the motif of trees, forests, palm trees, bamboo stalks, etc., which evoke the environment of primeval or primitive man. The figure itself recurs in my paintings in various situations and contexts, becoming a vehicle for specific ideas. According to C.G. Jung, the wild, primitive man is the embodiment of the shadow, a symbol of that side of personality that is hidden from us. This interpretation particularly moves me because my works originate from unconscious processes, associations, highly unusual combinations, and motifs, which only acquire meaning and context over time, as I work. I would therefore describe my art as a medium that allows me to discover meanings and significance I hadn't suspected, yet which must have intrigued me.

Główną ideą wystawy jest chęć wyrażenia nostalgii za „rajem utraconym”, za światem w którym człowiek przynależał w pełni do przyrody, za kulturą związaną z ziemią, z naturalnym cyklem życia według pór roku i praw natury. Składa się to wszystko na poczucie wykorzenienia, którego doświadczam, i które jest jednocześnie źródłem obrazów i symboli pojawiających się w mojej twórczości. Poczucie to jest jednak przede wszystkim źródłem cierpień człowieka odciętego od świata, w którym znaczenie symboli i archetypów było bardziej realne.

W moich pracach często pojawia się wątek drzew, lasów, palm, łodyg bambusowych itp., które przywołują na myśl środowisko człowieka pierwotnego lub też prymitywnego. Sama jego postać przewija się w moich obrazach w różnych sytuacjach i kontekstach, stając się nośnikiem określonych idei. Według C.G. Junga człowiek dziki, pierwotny jest uosobieniem cienia, jest symbolem tej strony osobowości, która jest przed nami ukryta. Ta interpretacja szczególnie mnie porusza, ponieważ moje dzieła swój początek biorą z nieświadomych procesów, skojarzeń, bardzo nietypowych zestawień i motywów, które dopiero z czasem, w trakcie pracy nabierają znaczenia i odpowiedniego kontekstu. Twórczość określiłbym więc jako rodzaj medium, które pozwala mi odkrywać znaczenia i sensy, których istnienia nie podejrzewałem, a które jednak musiały mnie nurtować.