patrz prosto w oczy

Patrz prosto w oczy, Anna Bujak & Hubert Bujak, Art Gallery in Legnica

"I live in a world overloaded with images, yet at the same time I feel like there are still too few images, or that the "right" ones are missing. We run through galleries filled with paintings as if searching for an image that will be meaningful to us, as if we possess a vision of it in our imagination. We also scour the internet for answers to the most important questions about the meaning of life. Does this mean that we seek answers to our own fears in images and use them to fill the void? Is there a limit to saturation?" Hubert Bujak

The sheer number of images causes saturation. Yet everyone is frantically searching for them. Is there some benefit to feasting one's eyes on vision? Is it an instinctive act? Perhaps it's a matter of the need to be amazed. These reasons for interest are heterogeneous and indecisive. Anna Bujak and Hubert Bujak's exhibition explores various strategies for looking at the overabundance of images and drawing one's own conclusions from this overabundance. Absorbing them or rejecting them. Reworking them as needed or dismantling them. One of the starting points for the exhibition was mindless smartphone scrolling, allowing one to lose oneself in images that are easily accessible and endlessly generated on the internet not only by humans but also by artificial intelligence.

„Żyję w świecie przeładowanym obrazami, a jednocześnie odnoszę wrażenie, że obrazów jest wciąż za mało, albo że brakuje tych „właściwych”. Przebiegamy przez galerie wypełnione malowidłami jak gdyby w poszukiwaniu obrazu, który będzie dla nas ważny, tak jakbyśmy w wyobraźni posiadali jego wizję. Przeszukujemy też internet w poszukiwaniu odpowiedzi na najważniejsze pytania, odnośnie sensu życia. Czy to oznacza, że w obrazach szukamy odpowiedzi na własne lęki i nimi chcemy wypełnić pustkę? Czy jest jakaś granica po której następuje przesyt?”
Hubert Bujak
Natłok obrazów powoduje przesyt. A jednak wszyscy gwałtownie ich poszukują. Czy chodzi o jakąś korzyść żeby nasycić oczy widzeniem? Czy jest to działanie instynktowne? Może to kwestia potrzeby bycia zadziwionym. Te powody zainteresowania są niejednorodne i niezdecydowane. Wystawa Anny Bujak i Huberta Bujaka mówi o różnych strategiach patrzenia na nadmiar obrazów i wyciągania z tego nadmiaru własnych wniosków. Absorbowania ich lub odrzucania. Przerabiania wedle potrzeb lub rozkładania na części pierwsze. Jednym z punktów wyjścia dla wystawy było bezmyślne scrolowanie w smartfonie, pozwalające na zatracenie się w obrazach, które są łatwo dostępne i w nieskończoność generowane w internecie już nie tylko przez ludzi ale i przez sztuczną inteligencję.